franchising شعبه دهی

در یک جلسه کاری با یکی از دوستان صحبت به کیفیت خوب رستوران‌ها کشید. و بحث در زمینه فرصتهای موجود در این حوزه پیش آمد. با اینکه هیچ تسلطی در این زمینه ندارم، ترغیب شدم که مقداری مطالعه کنم.  

یکی از راههای گسترش کسب و کار خصوصا در زمینه غذا شعبه دهی یا franchising است. شعبه دهی در خیلی زمینه ها قابل اجرا ست از سوپر مارکت، عینک فروشی و‌حتی در حوزه سلامت, ولی هنوز معروفترین آن فروش شعب رستوران میباشد و در ایران هم بیشتر شعبه ها در زمینه غذا فعالیت می‌کنند .آنها که موفق هستند شعب را نفروخته اند وخود اقدام به تاسیس شعب کرده اند. با توجه به محدودیت وامهای بانکی برای debt financing, فروش شعبه میتواند رشد سریعتری ایجاد کند. بررسی نکات زیر برای فروش شعبه میتواند میتواند کمک کند:

۱-مزیت رقابتی : داشتن مزیت رقابتی قوی برای ایجاد تمایز با رقبا: برای مثال یکی از کافه های تهران بجای تمرکز بر بازار لوکس به بازار عامه پرداخته و در جاهای پر تردد به ارایه محصولات با کیفیت عالی پرداخته است

۲-بستر قانونی:مسایل حقوقی در فروش امتیاز شعبه بسیار مهم است. این چارچوب حقوقی حد قانونی و‌وظایف خریدار امتیاز را مشخص می‌کند. نکاتی از قبیل حدود جغرافیایی، نحوه ارایه خدمات، مالکیت های معنوی و‌غیره باید بطور واضح در قرارداد مشخص شوند.

۳-داشتن دفترچه دستورالعمل :این دفترچه نحوه اداره روزانه را به طور واضح مشخص می‌کند و خریدار امتیاز از آن برای برای مدیریت شعبه استفاده می‌کند. در این دفترچه مسایلی از قبیل میزان انبارش، آموزش کارکنان، ساعات اداره و‌غیره را بطور واضح مشخص می‌کند

۴-داشتن مدل کاری مشخص:: برای مثال خریدار امتیاز حق استفاده از نام ثابت پرداخت می‌کند یا درصدی از فروش. دستگاها توسط چه کسی خریداری می‌شود. آیا خریدار امتیاز حق واگذاری در حدود جغرافیایی دارد، و مسایلی از این دست باید مشخص شود

۵-و از همه مهمتر حمایت از خریدار شعبه با آموزش، تبلیغات، کنترل کیفیت و غیره می‌باشد

با توجه به رشد بخش خدمات لازم است که به فروش امتیاز به ابزار رشد توجه کرد. البته با رعایت این نکته که تجربه یکسان در تمام شعب ایجاد شود

عکس زیر از صفحه اینستاگرم کافه لمیز برداشته شده است.